Niniejsza książka jest pierwszą w Polsce kompleksową próbą zmierzenia się z zagadnieniem przeobrażeń antropologicznych badań terenowych. Będące kamieniem węgielnym dyscypliny, w ciągu dwóch ostatnich dekad, przestały być oczywiste. Autorzy zawartych w publikacji artykułów stawiają pytania o granice antropologicznej praktyki badawczej i podjęli się sprecyzować wyzwania, jakie stają przed dyscypliną, jeżeli w dalszym ciągu chce ona spełniać kryteria szeroko pojętej naukowości.