Ciągły rozwój i postęp w naukach medycznych nie omija również dziedziny fizjoterapii i związanych z nią zagadnień leczenia dysfunkcji narządu ruchu. Dotychczasowe osiągnięcia umożliwiają nam dysponowanie szeregiem zróżnicowanych sposobów postępowania terapeutycznego, których skuteczność weryfikowana jest w codziennej pracy z pacjentem. Możemy poprzez odpowiednio dobrany ruch, siłę i ustawienie dłoni oddziaływać na różnorodne tkanki ludzkiego organizmu w specyficzny i leczniczy sposób. Techniki te wykonywane są wyłącznie rękami terapeuty, stąd najbardziej trafne do ich opisania wydaje się pojęcie terapii manualnej. Posługiwanie się tym narzędziem w codziennej pracy z drugim człowiekiem wymaga od leczącego szczególnych cech osobowości, takich jak empatia, zrozumienie i konsekwencja w działaniu. Przede wszystkim jednak niezbędna jest gruntowna wiedza medyczna, traktująca ludzkie ciało jako całość zarówno w aspekcie strukturalnym, jak i funkcjonalnym.