Teokalia - piękno Boga : prolegomena do estetyki dogmatycznej - Karol Klauza

Za przedmiot materialny badań nad arbitralnie wybranym aspektem estetyki teologicznej uczyniono teokalię - piękno Boga. To bowiem najbardziej fundamentalny przejaw piękna, jego Źródło i Spełnienie, wzorzec i tak kreatywny dynamizm, że aż stwórczy i zbawczy. W obu tych porządkach spełnia się gradacja piękna natury, kultury, transcendencji, a jego nosicielami i bene- (pulchre-) ficientam stają się wszelkie byty opromienione światłem (splendorem) piękna. W najwyższym stopniu dotyczy to bytów osobowych, gdyż te z natury rzeczy stoją najbliżej prawzoru piękna. Poza Bogiem człowiek i anioł odsłaniają najpełniej w sobie, dla siebie i dla innych równie fascynujący, co pełen tajemnic świat piękna - zależny od światła, zanurzony w Mocy Stwórczej, opromieniony Chwałą (Doxa) i Mądrością (Sofia). (z Zakończenia)