Należy stwierdzić, że książka daje przekonujący obraz gnostyckich cech światopoglądu i pisarstwa Micińskiego. Bez wątpienia wysuwającą się na pierwszy plan cechą „gnozy” autora Xiędza Fausta jest w tej optyce bardzo gruntowne zaabsorbowanie pisarza problemem „lucyferyzmu” człowieka doby nowoczesnej, a ściślej – relacją między Lucyferem a Chrystusem jako jego kluczowym, gnostyckim „rozdarciem”. [...] Uważam, że książka porusza bardzo ważne problemy twórczości jednego z najwybitniejszych polskich modernistów, istotne także dla rozpoznania sytuacji egzystencjalnej człowieka doby ponowoczesnej