Książka ta jest pierwszym monograficznym opracowaniem teatralnej twórczości Tadeusza Kantora, od roku 1956 utożsamianej z jego najbardziej dziś znanym na świecie polskim teatrem - Cricot 2. Składa się z dwóch części. Pierwsza to omówienie kolejnych etapów teorii i praktyki teatralnej autora "Umarłej klasy" - od "Teatru Podziemnego" z czasów wojny, poi rok 1988 - składających się na synkretyczny obraz zjawiska określanego jako Teatr Tadeusza Kantora. Druga to opisy spektakli. Są one oparte na dokumentach lub na bezpośrednich, osobistych zapisach dokonanych przez autora monografii, ukazujących widowiska Cricot 2 z subiektywnej perspektywy odbiorcy.