Sztuka mięsa. Somatyczne oblicza poezji - Anna Filipowicz

Fenomen somatycznego wnętrza, podskórnych tkanek czy trzewi można uznać za oczywistą konsekwencję „metafizycznego zwrotu”, który wpłynął na całokształt dwudziestowiecznej kultury. Ważna dla polskiej poezji współczesnej kategoria mięsności uobecniała degrengoladę „wyniesionego z wojny ciała” i służyła demaskacji niewiarygodnego już humanistycznego paradygmatu. Zainteresowanie tabuizowanymi przez wieki wnętrznościami czy ludzką fizjologią odzwierciedlało zwłaszcza potrzebę kwestionowania tradycyjnych reprezentacji podmiotu. Jego nazbyt uładzona i spirytualizowana cielesność mogła bowiem wyobrażać jedynie potęgę skompromitowanego Rozumu.