"Człowieka cierpiącego na zaburzenia zwane paranoja cechuje wrogość, podejrzliwość i lek. Uczucia te pochodzą z najbardziej zwierzęcej, pierwotnej części mózgu. Paranoik rzutuje własne leki na świat zewnętrzny, ubiera je w fabuły i historie stworzone z dostępnej mu wiedzy i doświadczeń, wszystko to jednak podporządkowuje logice leku i grozy. każde paranoiczne złudzenie jest gotowym scenariuszem sensacyjnego filmu, thrillerem, powieścią fantastyczna. Taka tez jest książka Ronalda Siegla, w której paranoiczny narrator opowiada o przeżyciach innych paranoików".