Giuseppe Tomasi di Lampedusa (1896-1957) z końcem 1953 roku, nie będąc jeszcze autorem głośnego, wydanego pośmiertnie "Lamparta", zaczął pisać własną, oryginalną historię literatury angielskiej. Impulsem do jej napisania stały się prywatne wykłady, które Lampedusa wygłosił dla zaprzyjaźnionych studentów uniwersytetu w Palermo. Traktował je jako terapię psychiczną, pozwalającą mu wydobyć się ze stanu wyczerpania nerwowego i długotrwałego przygnębienia, którego powodem było zrujnowanie przez alianckie naloty bombowe wiosną 1943 rodzinnego pałacu w Palermo i śmierć w roku 1946 matki, Beatrice, z którą od dzieciństwa czuł się szczególnie mocno związany.