Ałtaj to kraina położona na południowym skraju Syberii Zachodniej, w samym środku Azji. Dzieją się tu rzeczy niezwykłe, gdzie indziej w takiej koncentracji niespotykane: szamani odprawiają swoje misteria, zapomniane ludy, które rozpłynęły się w pomroce dziejów, przypominają o swoim istnieniu budząc przerażenie obywateli Federacji Rosyjskiej, a ziemia objawia swój gniew wstrząsami o ogromnej sile. Jednym z głównych wątków książki są relacje dotyczące spotkań z ałtajskim śnieżnym człowiekiem, istotą przypominającą yeti, nazywaną przez Ałtajczyków ałmasem, czyli nieuchwytnym. Właśnie z obszaru Ałtaju pochodzą zaskakujące obserwacje tego reliktowego hominida. Przed trzema laty w ałtajskich górach znaleziono tajemniczą zmumifikowaną kończynę, określoną przez media jako "noga yeti". Pomimo badań prowadzonych w najważniejszych ośrodkach naukowych na świecie do tej pory nie poinformowano opinii publicznej, do przedstawiciela jakiego gatunku należy to znalezisko. Książka zawiera również historię fotografii wykonanej przez autora w odludnym zakątku Ałtaju, która wywołała burzliwą dyskusję w rosyjskiej i światowej prasie. Część jej uczestników, w tym również naukowcy, uznała to zdjęcie za przekonujący portret ałmasa.