W ręce Czytelnika oddaję książkę, która jest owocem pięcioletnich badań terenowych prowadzonych pod auspicjami Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest to pierwszy krok do budowania systemowych rozwiązań w praktyce penitencjarnej, prezentujący określone podejście do kultury organizacyjnej systemu. Proponowane kierunki i metody inicjowania zmian dotyczą kształcenia kadr w zakresie kompetencji kulturowych oraz wdrażania idei wielokulturowości i międzykulturowości do systemu wykonywania tymczasowego aresztowania czy kary pozbawienia wolności. Z punktu widzenia pragmatyzmu ustosunkowanie się do tego typu wyzwań stojących przed systemem penitencjarnym pozwoli zlikwidować panujący chaos. Obecnie brak czytelnych standardów reagowania na wielokulturowość i brak systematycznych działań odpowiadających na wyzwania stawiane przez nią przed więziennictwem w codziennej praktyce penitencjarnej zostaje zastąpiony spontanicznością działania. Funkcjonariusze rozwiązują problemy wynikające z obecności skazanych odmiennych kulturowo, korzystając z własnych przekonań i interpretacji, bez należytego wsparcia merytorycznego. Takie postępowanie trudno uznać na profesjonalizm działania kadry i część spójnej kultury organizacyjnej systemu.