Syndrom Nimby w przestrzeni wielkomiejskiej. Przykład Łodzi - Karolina Dmochowska-Dudek

Przedmiotem niniejszej pracy jest syndrom NIMBY w przestrzeni wielkomiejskiej rozumiany jako zespół zjawisk – rozpatrywanych w płaszczyźnie przestrzennej i społecznej na przykładzie Łodzi – które towarzyszą niechcianym inwestycjom. Lokalizacja niechcianej inwestycji powoduje zmiany zarówno w przestrzeni fizycznej jak i społecznej danego fragmentu miasta, przez co wpływa na całą jego strukturę funkcjonalno-przestrzenną. Badania skoncentrowano na przemianach zachodzących w przestrzeni społecznej, jednak ze względu na relacje pomiędzy społeczeństwem a jego otoczeniem, badaniu poddano również pewne elementy przestrzeni fizycznej m. in. zagospodarowanie przestrzenne sąsiedztwa obiektów NIMBY. Pojawienie się obiektu NIMBY w bezpośrednim sąsiedztwie terenów mieszkaniowych powoduje pogorszenie warunków środowiskowych i obniżenie statusu społecznego danego obszaru.