Niniejsza książka stanowi próbę charakterystyki sztuki europejskiej około 1800 roku. Był to czas wielu zmian politycznych, społecznych i kulturowych. W łączności z nimi pozostawały przeobrażenia „języka” twórczości artystycznej, postaw ideowych, ikonografii, estetyki i teorii sztuki oraz, związanej z nimi, literatury. Wyrazem tych przemian był nowy styl powstały na przecięciu wpływów klasycyzmu, sentymentalizmu, sztuki rewolucji francuskiej i rodzącego się romantyzmu. „Styl około 1800” charakteryzowała prostota kompozycji, płaskość i linearyzm przedstawienia. Stanowił własność trzech pokoleń z kilku krajów europejskich, ewoluował wraz ze zmianami ich zapatrywań na sztukę i przemianami światopoglądu. W warstwie treściowej stanowił – różnie rozumiany przez kolejne pokolenia i nacje – wyraz tęsknoty za odległą przeszłością. Rosenblum określił cechy stylu na przykładzie twórczości we Francji, Anglii i Niemczech oraz artystów holenderskich, szwedzkich i duńskich. Analizy wskazują również właściwości sztuki w tych trzech krajach.