Powyższa książka stanowi kompilację esejów Talcotta Parsonsa, które napisane zostały na przestrzeni lat 1952-1963. Autor podejmuje w nich próbę syntezy metody psychoanalitycznej z własną teorią funkcjonalno-strukturalistyczną, m.in. przez pryzmat powiązań superego z paradygmatem systemów społecznych, relacji problemu tabu ze strukturą społeczną oraz socjalizacją pierwotną, determinizmu rozwoju osobowości przez system społeczny, a także refleksji nad znaczeniem dorobku naukowego Zygmunta Freuda dla nauk społecznych, a w szczególności syntezy psychologii oraz socjologii.