Ludwik Piotrowicz, 1886-1957, wychowanek Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczeń wielkiego filologa i profesora UJ Kazimierza Morawskiego. Studiował również w Niemczech i we Francji, doskonaląc się zwłaszcza w papirologii. Od roku 1922 profesor i kierownik katedry historii starożytnej w Uniwersytecie Jagiellońskim, w latach 1939/1940 więziony w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. Powołany w roku 1935 na członka korespondenta, a w 1945 na członka czynnego Polskiej Akademii Umiejętności. Poza wielką liczbą rozpraw i artykułów, również w językach obcych, wydał Dzieje rzymskie (Warszawa 1934, 878 s.) największe tego rodzaju opracowanie, jakie wyszło spod pióra polskiego uczonego.