"Trudno mi sprecyzować, czy jest to rozprawa socjologiczna, zbiór esejów, czy też po prostu ciekawa opowieść o mało zbadanej dziedzinie kultury polskiej XX wieku. Praca oryginalna, momentami odkrywcza; podejmuje temat z niekonwencjonalnego, frapującego punktu widzenia. Autor łączy erudycję i naukową dociekliwość z temperamentem pisarskim, co jak wiadomo w humanistyce współczesnej nie zdarza się zbyt często. Porównując muzykę ludową Polski centralnej i Bretanii, wysnuwa niebanalne wnioski, z którymi można się zgadzać lub nie, ale nie sposób przejść obok nich obojętnie. Lektura Sprzedawców wiatru wciągnęła mnie i sprawiła wiele radości.