Praca dotyczy powstania na Rusi Moskiewskiej specyficznej odmiany teologii ikony - stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o przyczyny jej narodzin. Przedstawia procesy przemian myśli o sztuce na Rusi, w kontekście jej związków z kulturą bizantyjską, bałkańską i w odniesieniu do prawosławia na obszarze państwa polsko-litewskiego. Ukazuje różne aspekty kultu ikon w XV i XVI wieku. Na podstawie wyobrażeń trynitarnych - takich jak Starotestamentowa Trójca Święta, Ojcostwo i Trójca Nowotestamentowa oraz innych przedstawień o symbolicznym charakterze - przedstawia przekształcenia kanonu ikonograficznego w XV-XVI wieku.