Spór o monadyzm. Dwugłos polemiczny z Janem Leszczyńskim - Stanisław Ignacy Witkiewicz

Spór o monadyzm w polskiej literaturze filozoficznej jest wydarzeniem bez precedensu. Przynosi on bowiem dzieło filozoficzne napisane przez dwóch autorów w formie listów. Stanisław Ignacy Witkiewicz i Jan Leszczyński prowadzili ze sobą korespondencję od lata 1936 do listopada 1938 roku. Rozprawom, atakom polemicznym i odpowiedziom na nie 'towarzyszyły na ogół krótkie listy "przewodnie" , w których zaprzyjaźnieni ze sobą polemiści wymieniali informacje nie związane z tematyką ich sporu, ale dotyczące aktualnych zajęć, planów naukowych, lektur. Przedmiotem Dwugłosu polemicznego Witkiewicza i Leszczyńskiego jest spór realisty z idealistą o istnienie świata realnego. Tę polemikę obaj filozofowie podjęli, kiedy uświadomili sobie fakt, że wspólna fascynacja filozofią Hansa Corneliusa doprowadziła ich do diametralnie różnych wyników - powstania monadologii idealistycznej Leszczyńskiego i realistycznej Witkiewicza. Spór o monadyzm - z wyjątkiem dwóch fragmentów publikowanych w czasopismach - ukazuje się drukiem po raz pierwszy.