Tom prezentuje późnobarokowy zbiór liryków żałobnych pisanych po śmierci dwójki dzieci autora, prowadzącego w swej trenodii dialog z tradycją czarnoleską. Wydany w roku 1698 i wznowiony po czterech latach, co w przypadku utworu okolicznościowego było raczej wyjątkiem, zbiór zachował się jedynie w kilku unikatowych egzemplarzach. Współcześnie znany jest tylko z przedruku fragmentów w antologiach.Biblioteka Pracowni Literatury Okolicznościowej i Popularnej Okresu Renesansu i Baroku (Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego), t. 2