Czy twórczość Juliusza Słowackiego może znaleźć autentyczny oddźwięk w zainteresowaniach, w sposobie myślenia człowieka XXI wieku, czy też będzie trwała w pamięci czytelników głównie dzięki walorom estetycznym i emocjom, jakie łatwo rozbudza? Innymi słowy - jak należy czytać i interpretować dzieła Słowackiego, by tworzyły żywą, inspirującą tradycję?