Książka krytyka literackiego i publicysty Bogusława Bakuły jest pierwszym w Polsce krytycznoliterackim przedstawieniem ukraińskiej liryki dysydenckiej ostatniego pięćdziesięciolecia na tle zagadnień społecznych, politycznych i kulturalnych Ukrainy oraz próbą uchwycenia w tamtejszej literaturze i świadomości historycznego przełomu związanego z odzyskaniem niepodległego państwa i tworzeniem nowego modelu kultury. Stanowi subiektywny zapis spotkań autora z ludźmi, których poznał na swojej drodze, z dziełami, które polubił bądź uznał za istotne dla swojej ukrainistycznej edukacji. Książka zawiera teksty rozmaite, o różnym stopniu ogólności, w tym zapisy ważnych dla jej autora spotkań i rozmów z kilkoma intelektualistami. Adresowana jest nie tylko do ukrainistów, lecz także do filologów polskich i miłośników literatury w ogóle.