Książka Jana Marxa, wybitnego krytyka i eseisty, poświęcona jest najsławniejszej grupie dwudziestolecia międzywojennego. Zawiera wybór wierszy oraz eseje o Tuwimie, Wierzyńskim, Iwaszkiewiczu, Słonimskim, Lechoniu i Balińskim poddające celnej i błyskotliwej reinterpretacji i demitologizacji ogromną spuściznę poetycką skamandrytów i pokazujące co żywego i trwałego pozostało z tamtych wierszy pisanych w ciągu trzech epok.