Refleksyjne opowiadania, nowele i pamiętnikarskie notatki porucznika Konrada "Wira" Bartoszewskiego, wcześniej publikowane w różnych pismach i periodykach. Skoncentrowane na latach II wojny światowej, ogniskują swoją treść na niemieckiej okupacji Biłgorajszczyzny i dziejach ówczesnej, działającej tam polskiej partyzantki niepodległościowej. Stanowią zapis osobistych wspomnień wrażliwego człowieka-humanisty; bohatera dźwigającego brzemię odpowiedzialności tak ciężkiej, że skłaniającej do ostatecznej konkluzji o tym, iż przeżycie i bycie obwołanym bohaterem to raczej przekleństwo, niż błogosławieństwo. Stworzone w ramach urzekającego, literacko pięknego, a zarazem oszczędnego i sztywnego języka dają wyobrażanie o świetnym warsztacie pisarskim Autora, jednocześnie kreśląc obraz świata opanowanego przez zło. Świata, gdzie pojedyncza jednostka ludzka jest jedynie drobnym trybem obracającej się machiny zniszczenia, upadku i cierpienia, a jej - choćby nawet najszczersza - tęsknota do ładu i szczęścia prędzej czy później zostanie stłamszona przez nieprzejednane wyroki historii.