Początki republiki rzymskiej sięgają VI w. p.n.e. Po upadku monarchii i wypędzeniu ostatniego króla, Tarkwiniusza Pysznego, w Rzymie powstają instytucje republikańskie, które przez następne cztery wieki będą stanowiły o charakterze tego państwa. Władze wykonawczą przejmuje dwóch konsulów, wybieranych na okres jednego roku, i senat, jako ciało doradcze, w którym zasiadają przedstawiciele najważniejszych rzymskich rodów. Rządy kolegialne mają utrudnić przejęcie władzy przez jednostkę.