Rozmowy z Kafką powstały na kanwie zapisków w dzienniku Gustawa Janoucha (1903-1968), wówczas siedemnastoletniego gimnazjalisty - należącego do grona bliskich znajomych Franza Kafki - jako relacja z licznych rozmów i dyskusji z dojrzałym pisarzem. Notatki te ukazują zarówno sugestywny wizerunek człowieka, jak i świat duchowy pisarza - jego poglądy na literaturę, sztukę, religię, problemy życia i śmierci; są bezcennym dokumentem ostatnich lat życia Franza Kafki.