Obok panoramicznych ujęć europejskiej nowożytności, Renesansu i Oświecenia oraz okresu klasycznego w kulturze Niemiec, Ernst Cassirer kreśli w swoich studiach „mniejszych” charakterystyczne portrety indywidualne twórców historii duchowej: Rousseau, Kanta i Goethego. Krańcowo odmienni pod względem natury, rodzaju uzdolnień, treści i formy poglądów, ci trzej myśliciele wiążą się ze sobą przeciwieństwami i oddziałują na siebie, stwarzając w galerii Cassirerowskich portretów swoistą konstelację, która zdecydowała o jedności intelektualnej problematyki ich czasów.