Rozprawy opublikowane w książce mają kilka podstawowych walorów. Należą do ważnych pozycji w mickiewiczowskiej i norwidowskiej literaturze przedmiotu; świetnie wprowadzają w tajniki warsztatu naukowego Zofii Trojanowiczowej jako polonistki, ukazując zarazem czytelnikom radość twórczej dociekliwości, odkrywania głębszego sensu poznawanych tekstów kultury, rozumienia ich dzięki wszechstronnej i (na ile to możliwe) bezstronnej interpretacji. Ważnym walorem dydaktycznym książki jest precyzja wywodu oraz dbałość o siłę i logikę argumentacji.