Dzieje stosunków polsko francuskich w XX wieku, przede wszystkim w wymiarze politycznym, były już przedmiotem szczegółowych analiz historyków. Większość tych prac, dotyczy przede wszystkim okresu Dwudziestolecia Międzywojennego. Prace poświęcone wzajemnym relacjom w okresie drugiej wojny światowej są daleko mniej liczne. Stosunki polsko francuskie po II wojnie światowej, a zwłaszcza w interesującym nas szczególnie apogeum zimnej wojny, jak dotąd nie wzbudzały zbytniego zainteresowania historyków. Wart przypomnienia jest również dorobek historiografii aczkolwiek skromny dotyczący okresu między rokiem. Ta słaba znajomość różnych aspektów relacji między Paryżem a Warszawą była ważną przesłanką podjętych przez autorów niniejszej pracy badań. Z punktu widzenia historii Polski powojennej ważne wydawało się dokonanie analizy stopniowego zamykania się państwa rządzonego przez komunistów na kontakty z Zachodem. Swoje rozważania autorzy starali się umieścić na szerszym tle międzynarodowym stąd znalazły sie tu równiez podstawowe informacje o narastaniu atmosfery zimnowojennej i jej najważniejszych skutkach.