Książka prezentuje rezultaty badań, których celem było wyjaśnienie dalekosiężnych skutków przejścia od rękopisu do druku. Autorka omawia drukarstwo jako istotny czynnik piętnastowiecznej przemiany w obiegu informacji - wywarło ono wielki wpływ na kulturę łacińskojęzycznych elit umysłowych i stworzyło sieć łączności między wykształconymi społecznościami Europy Zachodniej. Sięgając w swoich rozważaniach wstecz aż do Biblioteki Aleksandryjskiej, praktyk wczesnego chrześcijaństwa, klasztornych skryptoriów i warsztatów stacjonariuszy, Eisenstein wybiega też w przyszłość, do epoki Oświecenia, aby zbadać efekty przyrostu i akumulacji wiedzy, możliwe do osiągnięcia dzięki technice pozwalającej na udostępnianie w skali masowej identycznych zapisów i obrazów.