Czesław Michniak- prozaik, publicysta. Do roku 1953 związany z Kielcami, od 1954 mieszka i tworzy w Poznaniu. W latach 1936-1946 ( z wojenną przerwą ) studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Tamże ukończył Szkołę Nauk Politycznych im. Karola Huberta Rostworowskiego. Po wojnie pracował jako dziennikarz w "Słowie Ludu" w Kielcach, potem w Poznaniu w "Głosie Wielkopolskim", "Tygodniku Zachodnim" i w "Gazecie Poznańskiej". Autor opowiadań i powieści, opublikował m.in. książki "Drewniane skrzydła" (Warszawa 1956), "Śmierć prezesa" (Poznań 1966), "Mgła" (Poznań 1971), "Romans na medal" (Warszawa 1973), "Twarz" ("Twórczość" 1980, Kraków 1980), "Podrygi albo Zamęt w Głowie" (Łódź 1981), "Lanie wosku" (Poznań 1981), "Piknik pod gilotyną" (Poznań 1984), "Błagam towarzysza o litość" (Poznań 1989), "Hivek moja miłość" (Poznań 1993), "Czeska Odyseja" (Poznań 1999). Za granicą debiutował w almanachu "Liebe 1963" (Monachium 1963). Członek dawnego Związku Literatów Polskich, obecnie w Stowarzyszeniu Pisarzy Polskich.