Pani na żurawiach jest owocem wieloletnich przemyśleń autora nad archaicznymi źródłami religii greckiej. Publikowana obecnie pierwsza partia tekstu stanowi, jak deklaruje Wiesław Juszczak, "swoistą rozprawę o metodzie". Swoistą, bowiem sama metoda jest przezeń pojmowana w pierwotnym, etymologicznym sensie tego słowa, jako "droga", która ma doprowadzić do owych "źródeł". Źródła zaś, to nie tylko rekonstruowane przez archeologów materialne świadectwa antycznej kultury, czy interpretowane przez historyków religii dokumenty, których to procedur celem jest możliwie obiektywne ustalenie i prezentacja faktów, ile samo centrum problemu: wyobrażeniowa "postać" (Gestalt) religijnej wizji uobecnianej w micie, rytuale, sztuce, poezji. Przewodnikiem na tej drodze poszukiwań pierwotnego kształtu religijnego (w istocie mistycznego) doświadczenia, jest dla autora przede wszystkim niemiecki filolog klasyczny Walter Friedrich Otto.