Celem pracy jest określenie reakcji układu mięśniowego na trening wykonywany z maksymalną intensywnością. W niniejszym opracowaniu do wskaźników różnicujących obciążenie treningowe zaliczono czas trwania przerwy wypoczynkowej i mechaniczną strukturę ćwiczenia treningowego. Mechaniczną strukturę ruchu zróżnicowano poprzez wykorzystanie ćwiczeń, w których mięśnie wykonują pracę w układzie łańcucha biokinematycznego zamkniętego lub podczas izolowanego ruchu tylko w jednym stawie. Ponadto wyodrębniono ćwiczenia, w których mięśnie pracowały w cyklu rozciągnięcie-skurcz oraz takie, w których ruch w stawie był realizowany w oparciu o koncentryczny charakter pracy mięśni. Werykując wpływ powyższych czynników zastosowano jednostki treningowe o identycznej strukturze ruchu i czasie wypoczynku, a także warianty ze zmodykowanymi składowymi obciążeń: skrócony wypoczynek i różna ruchliwość układu ruchu. Wszystkie opisywane w tej pracy rodzaje treningów składały się z tej samej liczby powtórzeń oraz zindywidualizowanej intensywności wysiłku. Każda z osób biorących udział w badaniach wykonywała trening z obciążeniem, dla którego moc rozwijana podczas ćwiczenia była maksymalna.