Wiersze Piotra Linka mówią o naszym przeżywaniu tu i teraz, ale zawsze z odwołaniem do sfery nieoczywistej, do innego świata, nierzadko wprost do Stwórcy. Czasem przybiera to formę przypowieści, kiedy indziej poetyckiego reportażu. Mówiąc o rzeczach ostatecznych, poeta ucieka w dowcip, przekorę. Inna grupa tekstów to zawieszone (w czasie? w myślach?) bardzo osobiste obrazki chwil – pozwalają odsłonić błyski refleksji z przeczytanych książek, obejrzanych obrazów...