Rany podskórne. 15 poetów tubylczej Ameryki - praca zbiorowa, Maurice Kenny

Czy jest coś takiego, jak tubylcza, "indiańska" poezja? Oczywiście nie. Jest poezja napisana przez osobę, która akurat jest Czipewejem albo Siuksem. Nie, nie ma indiańskiej poezji, ale jest indiańska wrażliwość w brzmieniu ciszy, szacunku do chmury, jastrzębia i cedru podczas wędrówki przez czas; w prawie i przywileju milczenia, w milczeniu góry, w wizji, w rzece torującej sobie drogę do kwitnącej łąki morza, w duchu puszczy i nocy, w prawie przetrwania zgodnie z własnym życzeniem i trwania w czasie jako człowiek, kojot, bóbr czy łosoś. Tubylcza wrażliwość oznacza jedność we wszystkim i poszanowanie tej jedności...