W pierwszych dniach lutego 1944 roku zgrupowanie partyzanckie S. Kowpaka - przemianowane później na 1 Ukraińską Dywizję Partyzancką - pod dowództwem ppłk. Piotra Werszyhory rozpoczyna swój trzeci z kolei rajd, zwany polskim. Trasa rajdu wynosiła ponad dwa tysiące kilometrów i biegła po cięciwie łuku z południowego wschodu ku północno-wschodnim krańcom Lubelszczyzny. Zadaniem dywizji było przeprowadzanie akcji dywersyjnych i bojowych w celu paraliżowania niemieckich, linii komunikacyjnych, a także likwidowanie mniejszych garnizonów okupanta, stacjonujących na trasie rajdu. Pojawienie się tak dużych sił partyzanckich na Lubelszczyźnie nie mogło przejść bez echa.