Książka przybliża czytelnikowi historyczny kontekst filozoficzny myśli Nietzschego, pokazując jej związki z filozofią Kanta oraz dziełami myślicieli, od których autor Tako rzecze Zaratustra uczył się kantyzmu. Stanowi próbę odnalezienia „najbardziej wyrafinowanej formy myśli nowoczesnej”, która wedle Nietzschego wyrażać się ma w jego Zaratustrze. Czytelnik znajdzie też w niej obszerną i syntetyczną relację ze stanu badań tej kwestii. Dla ujęcia relacji Nietzschego do samego transcendentalizmu, rozumianego jako filozofia obowiązywania, autor dokonuje interpretacji koncepcji obowiązywania tego myśliciela, w oparciu o zupełną analizę terminu gelten w jego pismach. Okazuje się przy tym, że teoria obowiązywania Nietzschego — eksplikowana w koncepcjach perspektywizmu i woli mocy — wytycza drogę, którą podążyła filozofia transcendentalna w XX wieku.