Powieść "Racje bez dowodu" - pierwszy utwór Tublina przetłumaczony na język polski - stawia go w rzędzie tych pisarzy radzieckich, których zainteresowanie koncentruje się głównie na problemach etycznych współczesnego społeczeństwa. Bohater powieści należy do typu ludzi, określanych zazwyczaj mianem "nieprzystosowanych". W istocie nie potrafi on i nie chce dostosować się do pewnych przyjętych w środowisku stereotypów postępowania, nie akceptuje szablonowych kryteriów oceny wartości, broni swojego prawa do własnego rozumienia takich pojęć, jak sukces i szczęście, cel i sens ludzkiego życia. Nie chcąc ulegać naciskom zastanych, skostniałych norm i poglądów środowiska nierzadko popada w sytuacje konfliktowe.