(Prze)moc w rodzinie. Instytucjonalne formy (po)mocy

Książka "(Prze)moc w rodzinie. Instytucjonalne formy (po)mocy" pod redakcją naukową M. Orłowskiej, M. Gościniewicz i G. Pisarczyk jest kolejną monografią ukazującą się w serii "Problemy Pracy Socjalnej". Jak już sugeruje tytuł, jej zakres tematyczny ogniskuje się z jednej strony na diagnozie zjawiska przemocy w rodzinie, z drugiej zaś na ukazaniu możliwości wspierania rodziny doświadczającej przemocy przez podejmowanie działań o charakterze instytucjonalnym. Ta licząca prawie czterysta stron publikacja jest - jak stwierdza to w recenzji wydawniczej prof. Anna Kotlarska-Michalska - "zbiorem interesująco napisanych tekstów pokazujących przemoc z wielu perspektyw badawczych, tekstów dokumentujących zarówno stan wiedzy o uwarunkowaniach, przebiegu i skutkach różnych typów przemocy, doświadczanej przez wszystkie kategorie wieku." Jej lektura jest tym bardziej interesująca, że jak zauważa recenzentka, "przegląd stanu wiedzy dokonany przez teoretyków, jak i praktyków dowodzi, że pomimo wielu prowadzonych badań nad przemocą ciągle pozostają nieodkryte obszary i ukryte formy jej występowania". Atutem prezentowanej pracy jest także i to - co akcentuje drugi recenzent dr Jan A. Malinowski - że przemoc została ukazana "jako problem mobilizujący do podejmowania różnorodnych działań instytucjonalnych w celu udzielenia pomocy rodzinom, które samodzielnie nie są w stanie się z nim uporać. Jedna z dróg prowadzących ku temu, wyeksponowana już w tytule książki, wiąże się z poszukiwaniem i uruchamianiem mocy tkwiących w rodzinie". Połączenie podejścia badacza i praktyka znalazło swoje odbicie w strukturze książki, której zasadniczą konstrukcję wyznaczają dwie części: pierwsza - "Od teorii do praktyki.", druga - ".od praktyki do teorii". Takie podejście do problemu sprawia, że książka zainteresuje zarówno akademickich badaczy rodziny, jak i praktyków, którzy w swojej pracy zawodowej udzielają pomocy rodzinom doświadczającym skutków przemocy.