Rozprawa S. Augusiewicza po raz pierwszy w polskiej historiografii w tak rzetelny oraz wyczerpujący sposób opisuje i analizuje wojskowość pruską w latach Potopu, a zatem w ważnym dla Rzeczypospolitej szlacheckiej okresie, gdy elektor brandenburski z przeciwnika „przerodził się” w sojusznika Polski. Dlatego istotnym problemem jest zaprezentowanie przez Autora genezy oraz mechanizmów owej reorganizacji armii pruskiej, w wyniku której powstała na bazie formacji obrony krajowej stała zaciężna armia z zapleczem finansowym i administracyjnym oraz logistycznym i personalnym. S. Augusiewicz wykazał istotną rolę w procesie formowania wojsk polowych miejscowych garnizonów i struktur dowódczych oraz pruskiej kadry oficerskiej, umiejętnie wplatając w tok wywodów najważniejsze zjawiska społeczne i polityczne oraz wydarzenia militarne, co świadczy o dojrzałości merytorycznej Autora rozprawy.