Bezpieczeństwo publiczne jest niezwykle ważną instytucją (w szerokim tego słowa znaczeniu), nie tylko z punktu widzenia normalnego funkcjonowania państwa i jego organów, ale również z punktu widzenia zapewnienia na odpowiednim poziomie stanu spokoju społeczeństwu, które nie powinno odczuwać zagrożenia. Bezpieczeństwo publiczne, podobnie jak i inne sfery bezpieczeństwa narodowego (bezpieczeństwa państwa) ma swoje odbicie w rozwiązaniach normatywnych, jest więc regulowane przez prawo. Prawo jest tą sferą, która determinuje władcze działania organów (podmiotów) publicznych, także w sytuacji, gdy chodzi o tak niezwykle istotną sferę, jaką jest bezpieczeństwo. Bezpieczeństwo (w tym również publiczne) pomimo, że jest podstawową wartością demokratycznego państwa i bywa, że stawiane jest nawet wyżej od wolności i praw człowieka i obywatela w sytuacjach zagrożenia, kiedy je ogranicza, musi być podporządkowane prawu. Prawo bezpieczeństwa publicznego, jako część prawa bezpieczeństwa, normuje kwestie funkcjonowania władzy publicznej w obszarze przeciwdziałania, reagowania oraz usuwania skutków niepożądanych zdarzeń mających lub mogących mieć wydźwięk publiczny.