Autorka podejmuje ważną problematykę historycznoliteracką, która do tej pory nie była przedmiotem tak szczegółowych rozpoznań. Publikacja udowadnia, że dla zrozumienia przemian światopoglądowych i artystycznych epoki zwanej (z wciąż mniejszym przekonaniem) pozytywizmem kategoria utopii jest niezbędnym narzędziem badawczym. Konwencja utopijna jak podkreśla autorka pozwalała także wyjść twórcom tamtego czasu poza ograniczenia realizmu, które niejednokrotnie zauważali (przede wszystkim Prus).