Autorzy książki w sposób inteligentny łączą zagadnienia wizualności współczesnego człowieka z jego pozycją społeczną. Podejmują udaną próbę wkomponowania fundamentalnych zagadnień z zakresu socjologii ciała do teorii i koncepcji struktury społecznej. Na podstawie wyników badań empirycznych wysnuwają odpowiedzi na pytania o związek pomiędzy współcześnie narzucanymi ikonami wizualności a możliwościami upodobnienia się do nich. Zastanawiają się nad działaniami podejmowanymi przez jednostki, które narzuconym społecznie wzorom zewnętrznego wyglądu chcą sprostać. Czy pozycja społeczna im w tym pomaga, czy raczej stanowi barierę? Autorzy podejmują wątek ciałocentryczności jako jednego z istotniejszych wymogów współczesnego świata, w którym psyche i soma człowieka wciąż walczą o prymat.