Autorka podjęła temat fundamentalny dla badań literackiej konwencji fantasy, bowiem w centrum swej uwagi umieściła postać czarodzieja, która stanowi niezbywalny element każdego utworu reprezentującego wspomnianą odmianę piśmiennictwa. Co więcej, postanowiła zrealizować swe zamierzenie niezwykle ambitnie, gdyż uczyniła obiektem dociekań dzieła pisarzy, którzy zdobyli już w swych krajach status klasyków gatunku, a przy tym stworzyli własne oryginalne odmiany konwencji. Jak łatwo zauważyć, nie jest to sytuacja komfortowa dla literaturoznawcy, który chciałby powiedzieć o przedmiocie badania coś nowego i niebanalnego. [...]