„(...) Wybór tekstów publicystycznych prof. Andrzeja de Lazari stanowi wyzwanie i zarazem zasadniczą polemiką z tymi wszystkimi, którzy - w ramach nowej, dominującej dziś "poprawności politycznej", (ale tylko w pewnych kręgach) - próbują uczynić antyrosyjskość jednym z fundamentów naszej tożsamości. (...) Jakby ich głównym zadaniem było nieustające wznoszenie i umacnianie, muru niechęci i stereotypów, dzielącego Polaków i Rosjan, zamiast dialogu, próby zrozumienia i porozumienia. Plus jeszcze - uzurpacja do autorytatywnego decydowania, kto jest prawdziwym patriotą, a kto nie? (...)