Wygląda na to, że w przypadku Zbigniewa Warpechowskiego nie da się napisać książki raz na zawsze. Podręcznik bis nie jest bowiem drugim wydaniem Podręcznika, lecz dziełem zrekonstruowanym - przepisanym od nowa i uzupełnionym o nowe refleksje i tematy. Jeżeli pozostaje się wiernym zasadzie, że myślenie jest twórczym procesem , który (oczywiście tylko u nielicznych) nigdy nie zostanie zakończony, oraz gdy traktuje się sztukę jako próbę opanowania chaosu lub próbę tłumaczenia, pokazywania i pogłębiania wiedzy o zmiennym świecie - to przepisywanie Podręcznika po kilkunastu latach wydaje się jednak całkowicie zrozumiałe.