"...umieszczono w nim [między innymi] utwory o tym wszystkim, co można by nazwać liryczną adoracją miłości i rozbudowanej, w licznych sytuacjach lirycznych, aurze towarzyszącej temu uczuciu.(...) Wyróżniającym się, chociaż nie jedynym, typem lirycznego narratora w tym zbiorku poetyckim jest osoba, która wie tyle o materii przeżyć bohatera, nawet samego podmiotu lirycznego, ile wynika z dramaturgii zachowań (tego bohatera lub podmiotu), towarzyszących mu wydarzeń, domyślnych znaczeń konstrukcji leksykalnych i metaforycznych. Prawie nie ma w tych wierszach wypowiedzi deklaratywnych i jednoznacznie oceniających. Autorka lubi i potrafi posługiwać się środkami typowymi dla dramatu – teatralizuje nawet najbardziej sytuacje liryczne."