Pisanie jako egzystencja(lizm) – refleksja autotematyczna na marginesie Księgi niepokoju Fernanda Pessoi - Konrad Ludwicki

Oryginalna i o rzadkiej tematyce praca Konrada Ludwickiego, inspirowana osobistym doświadczeniem twórczym Autora i pisarstwem wybitnego poety portugalskiego epoki modernizmu F. Pessoi, poświęcona jest z jednej strony psychologii twórczości i procesowi twórczemu, z drugiej autotematycznemu dziełu F. Pessoi, Księdze niepokoju. W części pierwszej Autor Lakrimmy stara się uogólnić własne doświadczenia literackie i skonfrontować je z doświadczeniami twórczymi pisarza portugalskiego, w drugiej zaś poddaje gruntownej analizie i interpretacji opus magnum Pessoi, Księgę niepokoju, która została wydana dopiero w 1982 r., a więc prawie 50 lat po śmierci pisarza. (…) Praca K. Ludwickiego ma właściwości wartościowego pod względem intelektualnym eseju opartego nie tylko na osobistych przemyśleniach twórczych Autora. Zwracają w niej bowiem uwagę liczne odwołania do bogatej literatury naukowej oraz usytuowanie refleksji autorskiej w bogatym kontekście literackim. (z recenzji prof. Stanisława Frycie)