Żyjąca rytmem odwiecznych praw przyroda parków narodowych jest po to, by przemieniać nas, a nie po to, byśmy ją zmieniali. Wspaniale to wyraził Stefan Żeromski, pisząc o świętokrzyskiej Puszczy Jodłowej: "Puszcza... ma pozostać na wieki, jako twór nietykalny/ Wielki oddech Ziemi i żywa pieśń wieczności/Puszcza jest niczyja- ani moja, ani twoja, ani nasza/Jeno Boża, święta".