Pierwsze pojazdy pancerne Wehrmachtu - PzKpfw I i II traktowane były jako wozy szkolne, przeznaczone w zasadzie tylko do treningu. Pierwszym czołgiem bojowym był dopiero PzKpfw III, początkowo przeznaczony dla dowódców plutonów, nazwany stąd ZW (Zugführerwagen - czołg dowódcy plutonu). Z powodu opóźnienia w prowadzeniu prac projektowych czołgi PzKpfw III znalazły się w wystarczającej ilości w szeregach jednostek pancernych armii niemieckiej dopiero podczas walk na Bałkanach oraz podczas ataku na ZSRS. Czołgi tego typu stanowiły podstawowe wyposażenie Panzerwaffe w operacjach zaczepnych armii niemieckiej na froncie wschodnim w 1942 i 1943 roku oraz podczas działań Afrika Korps w latach 194-42. Po wprowadzeniu do uzbrojenia zmodyfikowanych wersji czołgów PzKpfw IV oraz nowych czołgów "Panther" i "Tiger", czołgi Panzerkampfwagen III były stopniowo wycofywane z pierwszej linii.