Od ukazania się w druku Pamiętników Kazimierza Chłędow-skiego (grudzień 1951) upłynęło pięć lat. Pamiętniki wydane zostały najdokładniej w zastrzeżonym przez autora terminie, tj. w trzydzieści lat po jego zgonie. Równolegle z Pamiętnikami wznowiono Album Fotograficzne (I wyd. 1870—71), które zawierało satyryczne sylwetki i portrety osobistości galicyjskich z pierwszego dziesięciolecia ery autonomicznej Galicji. Wznowienie Albumu, równoczesne z pojawieniem się nie znanych dotąd Pamiętników (korzystanie z rękopisu również zastrzeżono) było do pewnego stopnia wypełnieniem, woli Chłędowskiego. Zapowiadał bowiem w Pamiętnikach, że te spośród „fotografij", które szczególnie trafnie charakteryzowały ludzi i do których przyznałby się nawet po latach, umieszcza na końcu pierwszego tomu Pamiętników. Zamiaru tego nie spełnił; nie doszło bowiem do zaokrąglonego wykończenia całości Pamiętników.