Jest to pierwsza książka, która w sposób adekwatny podejmuje kwestię polityki pamięci w perspektywie ponadnarodowej i transdyscyplinarnej. Dokonując odczytań tekstów teoretycznych i literackich przeważnie z lat 50. i 60. XX wieku autor konfrontuje doświadczenie i pamięć Zagłady z doświadczeniem i pamięcią dekolonizacji, stawiając zasadne pytanie o rozdzielającą te dwa dyskursy dziś granicę. Jego argumentacja jest przekonująca a analizy subtelne. Rothberg wytycza nowy kierunek w studiach nad pamięcią, badaniach społecznych, literackich i kulturowych. To lektura robiąca ogromne wrażenie! Andreas Huyssen, Uniwersytet Columbia, Nowy Jork